Hotele w Indiach

Wybierz Region Indii
Reklama

Powiadom o Promocjach

Imię:

Adres email:

Odsłon : 57628

Reklama

Przeloty Promocje:

Designed by:
SiteGround web hosting Joomla Templates
Pogoda PDF Email

 

 
Kiedy jechać do Indii?

Indie są ogromnym krajem, nic więc dziwnego, że warunki klimatyczne na północy są całkowicie odmienne od tych, jakie spotyka się na południu, więc termin naszego wyjazdu będzie różny w zależności od regionu, który chcemy odwiedzić. W Indiach występują trzy pory roku: zima, lato i pora monsunów, czyli pora deszczowa. Większą część kraju najlepiej wybrać od października do połowy kwietnia. Jeśli marzy nam się wyprawa w Himalaje Indyjskie (np. Ladakh, Kaszmir, Himachal, Sikkim) - proponujemy okres od kwietnia do września. Na Nizinę Hindustańską powinniśmy wybrać czas od marca do maja, a unikniemy przeraźliwych upałów, pora monsunowa trwa tam od czerwca do października. Na południu temperatury są bardzo wysokie, więc musimy być przygotowani na tę ewentualność, ponieważ nawet podczas chłodniejszej pory, możemy spodziewać się ok.30 st.

 

Okres od listopada do marca: Możemy spokojnie odwiedzać większą część kraju, pod warunkiem, że nie mamy w planach wizyty w wysoko położonych obszarach Himalajów, np. Kaszmiru, Ladakh, Sikkim i północnego Asamu, gdzie w tym okresie jest zimno.  W większej części kraju jest wtedy gorąco, ale umiarkowanie. Powietrze jest wszędzie suche, a niebo błękitne. W rejonie Delhi, Uttar Pradeś, Radżasthanie i Pendżabie w nocy i rano bywa naprawdę zimno. Od lutego zaczyna się coraz bardziej ocieplać. Możemy wtedy kąpać się w ciepłym (ok 27 st) morzu na wybrzeżu stanu Kerala, w Goa i Puduććeri

Kwiecień- maj: W kwietniu zaczyna się indyjskie lato. W maju upał w głębi kraju jest bardzo uciążliwy, powietrze jest wówczas tak gęste, że wszystko widzi się jak przez mgłę. W maju odczuwa się już pierwsze oznaki nadchodzącego monsunu - powietrze staje się wilgotne, pojawiają się krótkotrwałe ulewy i burze oraz wieją silne wiatry, unoszące tumany kurzu. Upał i wilgoć bardzo niekorzystnie wpływają na samopoczucie turystów, którzy skarżą się na przemęczenie, osłabienie i niepokój.  Nadejście pierwszych upałów jest znakiem, iż czas wyruszyć w góry, najlepiej do któregoś z himalajskich ośrodków wypoczynkowych i zwiedzać np. Sikim.

Okres od czerwca do sierpnia: Monsun nigdy nie pojawia się nagle. Najpierw występują przelotne opady a na początku czerwca na południu zaczynają padać obfitsze deszcze, które stopniowo przesuwają się na północ i na początku lipca pada już w całych Indiach. Po silnych ulewach następują przejaśnienia i zza chmur wychodzi słońce. Główny monsun nadciąga zazwyczaj z południowego - zachodu. Ghaty blokują mu dostęp do południowo - wschodniego wybrzeża, więc w pozostałych częściach kraju opady są nieregularne. Prawie co roku w wyniku ogromnych powodzi tysiące Hindusów traci dach nad głową, a występujące z brzegów rzeki zalewają drogi, tory kolejowe i lotniska, co znacznie utrudnia, a czasem wręcz uniemożliwia podrózowanie po kraju. Jeśli chcemy wtedy odwiedzić Indie, powinniśmy wybrać się do położonego z dala od wybrzeża Ladakhu lub Kaszmiru, gdzie monsun nie dociera. Inną możliwością jest wizyta w północno - zachodniej części kraju, jeśli pora monsunowa trwa już od jakiegoś czasu, ponieważ w rejonach Pendżabu i Radźastanu jest ona krótsza.Można wybrać się także do części południowo - wschodniej (Madras, plaże Mahabalipuram).

 Wrzesień-październik: We wrześniu bez obaw możemy wybrać się do Delhi, Himachal, Ladakh, natomiast od października czekają na nas już całe Indie. W przeważającej większości miejsc jest bardzo ciepło i sucho.

 

 

 Pobierz tabelę w formacie .pdf

 

Mapy występowania monsunów w Indiach:

 

Monsun w czerwcu:

Monsun od czerwca do sierpnia:


 


Kiedy jechać do Nepalu?
 
 Okres od września do połowy marca: Jest to bardzo dobry termin dla osób, które chcą powędrować po nisko położonych obszarach (np. Taraj) lub uprawiać trekking na himalajskich zboczach. W Nepalu trwa wtedy pora zimna. Jest sucho i słonecznie, noce są bardzo chłodne lub zimne (np. Katmandu), natomiast wystarczy tylko chwila słońca, a temperatura robi się przyjemna.Wyprawy wysokogórskie organizowane są we wrześniu i październiku.
 
Okres od marca do połowy czerwca: W tym czasie temperatura na niedużych wysokościach jest już bardzo wysoka. W kwietniu i maju, z powodu upału, trudniej się chodzi po obszarach poniżej 2500 m n.p.m. Poza tym często widoki przesłania mgła, a po południu nierzadko zdarzają się deszcze i burze. Ale jest to jednocześnie pora niezwykłego kwitnienia dziko rosnących rododendronów, które w Nepalu osiągają wielkość dziesięciometrowych, a nawet piętnastometrowych drzew o czerwonych, różowych lub białych kwiatach, zależnie od tego, na jakiej rosną wysokości. Pora upałów kończy się zazwyczaj w czerwcu, wraz z nadejściem monsunu.
 
 
Okres od połowy czerwca do końca sierpnia: Jest to najmniej przyjazny okres na wycieczki po Nepalu, ponieważ deszcze padają bardzo obficie. Jest parno gorąco i z powodu obfitych deszczów część dróg może być nieprzejezdna lub zamienić się w rwące strumienie wody. W tym też okresie występują komary i pijawki. Niebo jest najczęściej zachmurzone, występuje wysoka wilgotność powietrza, co sprawia, że wysoka temperatura jest trudna do zniesienia. W tym okresie można wybrać się do Zachodniej części Nepalu, gdzie monsun pojawia się dopiero w sierpniu i kończy we wrześniu.
Czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień to tez idealny czas do wędrówek po Tybecie. Himalaje zatrzymują deszcze i tam nigdy nie pada, a surowy klimat, jaki tam zazwyczaj panuje jest łagodny i zachęca do trekkingów.
 
 

 
 
Kiedy jechać do Tybetu?
 Zasadniczo klimat Tybetu nie jest tak surowy jak to wiele osób sądzi. Najlepszy czas na odwiedzenie Tybetu to czas od początku kwietnia do października, po tym okresie temperatury obniżają się.

Centralna część Tybetu, włączając w to Lhasa, Gyantse, Shigatse i Tsedang, generalnie ma bardzo łagodny klimat od kwietnia do października, ale przez miesiące czerwiec, lipiec i sierpień może być bardzo deszczowo, ponieważ przez te trzy miesiące trwa okres monsunowy.
 
Październik i listopad to najlepsza pora pod względem klarownego powietrza, co zapewnia dobrą widoczność Himalajów. Podczas dnia temperatury są również przyjazne, jedynie nocą robi się bardzo zimno.
Najbardziej zimnymi miesiącami jest grudzień, styczeń i luty. Ale nie znaczy to wcale, że w tym okresie jest niemożliwe odwiedzenie Tybetu. Na niskich wysokościach  i w dolinach dolin (np. wokół Lhasa, Shigatse i Tsedang) można zobaczyć trochę śniegu.
Wiosna, która trwa przez marzec, kwiecień i maj przynosi wiele ciepłych dni i jest to zupełnie niezły okres na zwiedzanie Tybetu.
Ważne jest również, w które miejsca w Tybecie się udajemy. Lhasa i droga z Lhasa do granicy z Nepalem jest przejezdna cały rok. Oczywiście w okresie zimowym może być w tym rejonie trochę trudności, dlatego w tym okresie przejazd odbywa się tylko jeepami. Raczej staramy się nie organizować wypraw w sierpniu ze względu na porę monsunową i związane z tym ulewne deszcze, które powodują obsuwanie się zbocz i mogą zatarasować drogę. 
 Rejon Mt Everestu:
Najlepiej podróżować od maja do listopada, a to ze względu na klarowność powietrza. Nie ma ciężkich chmur przysłaniających szczyty, a powietrze jest klarowne. W tym okresie Mt. Everest prezentuje się najpiękniej. Od grudnia do końca lutego jest zbyt mroźno na wybranie się w te rejony. Na wyprawę trzeba zabrać sprzęt alpinistyczny zimowy – dla wytrawnych podróżników. Wielu turystów ze względów na urlopy i brak możliwości wyjazdu w innym terminie może pojechać również w okresie od maja do września, ale klarowność powietrza bywa różna i szczyty himalajów moga być zamglone lub w chmurach.

Ali (Mt. Kailash)
Rejon bez specjalnych ograniczeń klimatem. To rejon niegościnny przez cały rok. Jeśli już postanowicie się tam wybrać, to najlepiej w maju, czerwcu lub lipcu i drugi sezon to od września do końca października.

Wschodni Tybet
Nie planujcie nigdy wycieczki od czerwca do końca sierpnia. Deszcze monsunowe mogą zupełnie uniemożliwić przejazd. Również nieprzyjazna jest zima, gdzie drogi są oblodzone i niebezpieczne.
 
Północny Tybet

Tereny położone na wysokości ok 4500 m npm. Ten rejon ma bardzo krótki sezon turystyczny. Jedynie lato jest dobre na odwiedzenie tych surowych i suchych zakątków Tybetu.

  
 
 
 

 

Kiedy jechać do Bhutanu?

W dolinach, w których koncentruje się turystyk, zima (od połowy listopada do połowy marca) jest bezdeszczowa, a temperatura w ciągu dnia, jeżeli świeci słońce, waha się od 16-18 st. Z kolei wieczory i poranki są chłodne, a nocą temperatura może spaść do -5, czy nawet -10 st. Szczyty górskie pokrywa śnieg, natomiast w dolinach pojawia się tylko kilka razy w roku i od razu topnieje.

Od połowy marca do początku czerwca panuje wiosna, a temperatury w maju osiągają 27-29 st. w ciągu dnia i ok 18 st. w nocy.W maju pojawiają się pierwsze burze, które w miarę zbliżania się monsunu, zaczynającego się w połowie czerwca, będą coraz częstsze. 

Bhutan jest wtedy nawiedzany przez obfite deszcze, szczególnie na południu, które przyjmuje całą moc monsunu nadchodzącego od Zatoki Bengalskiej, a dla którego góry stanowią barierę. Jednak tylko w pierwszych dniach pada bez przerwy, później deszcze występują na ogół późnym wieczorem i nocą. Temperatury wtedy lekko spadają (23-24 st. w dzień, 15-16 st. w nocy), przez chmury przebija się słońce, a dni są pogodne.

 Jesień nadchodzi w ostatnim tygodniu września, kiedy kończą się obfite deszcze. Niebo nagle się przejaśnia, czasem wieje wiatr, a temperatury nocą zaczynają spadać w okolice zera stopni, choć dni są raczej ciepłe. Jesień w Buthanie trwa do połowy listopada.