Zagrożenie Epidemią AIDS w Indiach

Niedawno powstała Antologia AIDS Sutra została napisana przez 16 utytułowanych pisarzy specjalizujących się w problematyce epidemii AIDS w Indiach, oraz sposobach, w jaki poszczególne społeczności w kraju postrzegają tę problematykę. Salman Rushdie pisze o Mumbai Hijras, William Dalrymple o dewiacjach, żurnaliści Aman Sethi i Sonia Faleiro podają nam donosy o życiu kierowców ciężarówek i usługach seksualnych różnej maści oraz Vikram Seth i Siddharth Dhanwant Shangvi rzucają światło na resztę spektrum tego dewianckiego spektrum - p.t. HIV ponad wpływami i przywilejami.

Avahan Fundacja założona przez Gatesa działa w Maharashtra, Andhra Pradesh, Karnataka, Tamilnadu, Manipur i Nagaland. Została założona w 2003 r. I dąży do rozszerzenia dostępu do środków zapobiegających rozszerzaniu się HIV w Indiach traktując o wszelkiej maści usługodawcach seksualnych, wstrzykiwaczy narkotyków, mężczyzn uprawiających sex z mężczyznami, transseksualistów oraz kierowcach ciężarówek.

W zeszłym roku, Avahan zasponsorował fundacji o nazwie Mira Nair nastawionej przeciwdziałaniu Aids o nazwie Jaago Project, w której dobrze znani Indyjscy Filmowcy tacy jak Vishal Bhardwaj, Santosh Sivan, Farhan Akhtar oraz Nair we własnej osobie wyświetlili krótko metrażowe filmy o AIDS. W filach wystąpiły takie indyjskie sławy jak Shabama Azmi, Boman Irani oraz Prabu Deva traktujące o dzieciach zarażonych HIV zmagających się ze stygmą dręczenia w szkole lub o rodzinach, w których żyje ojciec z infekcją HIV.

Sukcesem Antologii jest to jak wielki obszar obejmuje-geograficznie, socjalnie, kulturalnie. Od prymitywnych populacji to wysokorozwiniętych, społeczności przechodzących do klasy średniej od Ukhrul w Manpurze do Belgaum w Karnataka.  Wspaniałe zdjęcia Prashant Panjiar'a opowiadają swoje własne historie. Większość uległa zapewne cenzurze, właściwa reprezentacja grup wysokiego ryzyka, podawanie aktualnych i wartościowych informacji zostało zredukowane do postaci adnotacji.

Aids sutra została okrzyknięta pierwszą Indyjską Księgą Dobroczynności, jest pierwszą książką, w której taka ilość autorów razem uczestniczyła w pisaniu poszczególnych części. Okazujemy znacznie większe pokłony w stosunku do fundacji, którą Avahan stworzył na rzecz książki. Więc to czyni tą książkę rzeczywiście pierwszą prawdziwą Księgą Dobroczynności w kraju, stwierdza Chiki Sarkar z Random House India. Odzew na książkę była ogromny.